Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΚΑΤΗΣ






Ύστερα η σεβαστή Δηώ περιπλανιότανε στη γη εννέα ημέρες στα χέρια της κρατώντας δάδες αναμμένες, ούτε ποτέ αμβροσία και ούτε ποτέ νέκταρ ηδύποτο δεν γεύτηκε θλιμμένη, ουτ’ έβαζε το σώμα στα λουτρά.

Αλλά σαν έφτασε την δέκατην ημέρα η φωτοφόρα Ηώς, η Εκάτη την συνάντησε κρατώντας φως στα χέριακι άγγελμα φέρνοντάς της μίλησε και είπε: 

«Σεβαστή Δήμητρα λαμπρόδωρη, συ η ωριμάστρια των καρπών, ποιός απ΄τους ουρανίους Θεούς κι απ΄τους θνητούς ανθρώπους την Περσεφόνη άρπαξε και ράϊσε την καρδιά σου;

γιατί την φωνή άκουσα, όμως δεν είδα με τα μάτια μου
ποιός ήτανε, σου λέω με συντομία την πάσα αλήθεια». 

Έτσι λοιπόν είπε η Εκάτη, όμως σ’ αυτήν δεν αποκρίθηκε της καλλίκομης Ρέας η θυγατέρα, αλλά γοργά μαζί της έτρεξε μες στα χέρια της κρατώντας δάδες αναμμένες.



ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ Εἰς Δήμητραν, (στ. 47-61). Ἀπόδοση: Δ. ΠΑΠΑΔΙΤΣΑΣ – Ε. ΛΑΔΙΑ, Ἐκδόσεις ΕΣΤΙΑ.